Psycholożka i doradczyni zawodowa takeoffer.app Switłana Lenkowa uważa, że najlepsze, co można zrobić w takiej sytuacji, to szukać innej pracy.

Przemoc psychiczna to często emocjonalna huśtawka. W biurze, w którym obowiązuje metoda kija i marchewki, najprawdopodobniej jest sprawca przemocy. Na przykład szef najpierw mówi o tobie coś dobrego, a potem nagle, bez wyraźnego powodu, ignoruje cię albo w napadzie złości rzuca się z pretensjami, wyznacza kary. Najpierw mówi jedno, a potem temu zaprzecza, przedstawiając wszystko tak, jakbyś nie słuchał uważnie. Można z pewnością stwierdzić, że twój szef stosuje przemoc.

Zdarza się, że szef widzi w pracowniku potencjalne zagrożenie, obawiając się, że ten może zająć na przykład jego miejsce. Wtedy szef będzie starał się deprecjonować osiągnięcia pracownika i wmawiać mu, że nie jest wystarczająco dobry. Będziesz winny wszystkich konfliktów, a on zawsze będzie miał rację.

Jeśli szef poczuje, że przewyższasz go kompetencjami, umiejętnościami lub charakterem, będzie próbował odebrać ci wiarę w siebie. Taki szef często stara się przekonać pracownika, że nikomu nie jest potrzebny i nigdy nie znajdzie lepszej pracy.

Jeśli szef cię nieustannie kontroluje, zmusza do składania sprawozdań z każdego kroku, czyta twoją pocztę, podsłuchuje rozmowy, to także jest presja psychologiczna.

W przypadku przemocy ta sama osoba systematycznie podnosi głos, by poniżyć drugą i narzucić jej rolę ofiary. Jeśli to spór na zebraniu grupy współpracowników w celu rozwiązania kwestii roboczych, to nie jest przemoc, nie należy się obrażać ani zgłaszać pretensji do przełożonych. Ale jeśli jest dla ciebie nieprzyjemne i niedopuszczalne, że podnoszą na ciebie głos, trzeba to powiedzieć wprost: "Proszę na mnie nie krzyczeć". Powiedzieć spokojnie, stanowczo i pewnie.

Człowiek często nie rozumie, jak wpada w przemoc emocjonalną, i orientuje się zbyt późno: kiedy ma już depresję, załamania nerwowe, zaczynają się problemy ze zdrowiem. Jego poczucie własnej wartości oraz wiara w siebie i swoje siły są już na takim poziomie, że bardzo trudno je odzyskać. Dlatego jeśli człowiek wpadł w taki stan, wyjść z niego można tylko ze specjalistą.

Jeśli człowiek jest samowystarczalny i wcześnie zrozumiał, że znalazł się pod presją psychologiczną, powinien starać się maksymalnie zwiększyć dystans, nauczyć się mówić "nie", starać się nie reagować i jasno rozumieć, że to tylko praca, której nie trzeba nosić dalej w swoim życiu. Tak naprawdę jest to niezwykle trudne, dlatego dla zachowania zdrowia psychicznego i fizycznego najsłuszniejszym wyjściem jest odwrócić się i odejść.

Czy zetknąłeś się z przemocą psychiczną w pracy? Jak sobie poradziłeś?